KÜLTÜRÜNÜ KAYBEDEN TOPLUM, GELECEĞİNİ KAYBEDER

Bir milleti ayakta tutan yalnızca ordusu, ekonomisi veya teknolojisi değildir. Asıl güç; o milletin ruhunda, hafızasında ve vicdanında saklıdır. İşte bu ruhun adı kültürdür.

Kültür; bir milletin alt şuurudur. İnsan farkında olmadan onunla düşünür, onunla konuşur, onunla sever, onunla üzülür. Anne ninnilerinden ezan sesine, atasözlerinden halk türkülerine, bayram sevincinden cenaze adabına kadar bizi biz yapan bütün değerler kültürümüzün parçalarıdır.

Ünlü düşünür Ziya Gökalp, kültürü milletin ruhu olarak görmüş; medeniyeti ise milletlerin ortak birikimi şeklinde değerlendirmiştir. Gerçekten de medeniyet, kültürün üzerine giydirilmiş zarif bir elbisedir. Elbise değişebilir; fakat beden sağlam değilse ayakta kalamaz.

Teknoloji ise bir amaç değil, sadece bir araçtır. İnsana zaman kazandırır, mesafeleri kısaltır, bilgiye ulaşmayı kolaylaştırır. Fakat teknoloji; ahlâkı, merhameti, vefayı ve sevgiyi üretemez. Bunları ancak sağlam bir kültür ve güçlü bir inanç inşa eder.

Bugün ne yazık ki büyük bir değişimin içindeyiz. Dijital dünyanın sunduğu imkânlar hayatımızı kolaylaştırırken, bizi birbirimizden uzaklaştıran görünmez duvarlar da örüyor. Aynı evde yaşayan insanlar farklı ekranlarda farklı hayatlar yaşıyor. Komşuluk azalıyor, akrabalık bağları zayıflıyor, kitapların yerini kısa videolar, derin sohbetlerin yerini birkaç saniyelik paylaşımlar alıyor.

Daha hızlı yaşıyoruz; ama daha huzurlu muyuz?

Daha çok konuşuyoruz; ama birbirimizi gerçekten dinliyor muyuz?

Daha çok bilgiye sahibiz; fakat daha çok hikmete ulaşabiliyor muyuz?

İşte asıl cevap bekleyen sorular bunlardır.

Millî ve manevî değerlerinden uzaklaşan toplumlar, zamanla kimlik bunalımına sürüklenir. Çünkü köklerinden kopan ağaç nasıl kurursa, tarihinden ve kültüründen kopan milletler de geleceğini kaybetmeye başlar.

Bugün gençlerimize bırakacağımız en büyük miras; sadece diploma değil, edep; sadece meslek değil, ahlâk; sadece zenginlik değil, karakter; sadece teknoloji değil, kültür ve irfandır.

Yunus Emre'nin sevgisini, Mevlânâ'nın hoşgörüsünü, Hacı Bektaş-ı Veli'nin hikmetini, Mehmet Âkif'in vatan sevdasını ve Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün bağımsızlık ülküsünü yeni nesillere aktarabildiğimiz ölçüde geleceğe güvenle bakabiliriz.

Unutmayalım…

Bir millet fabrikalarını kaybederse yeniden kurabilir.

Ekonomisi zayıflarsa yeniden güçlenebilir.

Fakat kültürünü ve değerlerini kaybederse, yeniden ayağa kalkması çok daha zordur.

Gelin; çocuklarımıza önce insan olmayı, sonra meslek sahibi olmayı öğretelim. Evlerimizi sevgiyle, okullarımızı bilgiyle, gönüllerimizi imanla, meydanlarımızı kardeşlikle dolduralım.

Çünkü kültürünü koruyan milletler yalnız bugünü değil, yarını da inşa eder.

Kültürünü unutmayan bir milletin geleceği vardır; kültürünü kaybeden bir millet ise başkalarının geleceğine hizmet eder.

Salih Özbay - Mersin Yazarlar Derneği Yönetim Kurulu Üyesi